Taken 4 Granted



(Image Credit to Original Uploader)

It Was So Painful
That’s What She Felt
It Was So Awful Wished
She Had Enough Health

Health That’ll Help Her Live
From The Struggles That I Had Give
Struggles That Made Her Miserable
Such Actions That I Am Able

Though I Love Her
I Can’t Do A Thing
I Made Her Suffer
The Only One I Could Bring


She Had A Lot Of Options
Yet She Choose Me
Pain Without Caution
How Glad Can I Be?

Being TaKen 4 GranTeD
That’s What They Call It
Expressing Love Through Pain
With Such Foolish Habits…

We all have our problems in life, some focus on love, in financial, some just can't focus on anything...
This one is another blast from the past...


Illusion

This one of my creations back when I was in college.. During my freshmen years to be exact..


(Image Credit to Original Uploader)

Beneath My Bones
Is Where I Hide
A True Identity
That I Kept Inside

I Wear A Mask
So That They Can See
A Fake Identity
To Hide The Real Me

For They Can’t Understand
They Just Pretend That They Can
A Foolish Habit
Which For Them Was Fun

Look At My Illusion
Look At Him Well
Living In Darkness
Living In Hell

Thank You For Everything
For A Fake Happy Ending
With A Miserable Beginning
That Ends through Dying



Alab ng Kasalanan


Kailan ba nagiging sapat ang pagbabago? Kailan ba dapat sumuko? Hindi ba dapat magpatawad?

Tunay nga bang hindi kayang limutin ng isang nilalang ang pagkakasala ng iba sa kanya? Kahit na ang taong ito ay lubos na ang pagsisisi at pagbabago?

Kailan ba nagiging sapat ang sapat?
Kailan ba nagiging tama ang tama?

Nakakatuwang isipin na kahit na marami ang nagbabago, marami ang hindi naniniwala.
Kaya ba marami narin ang sumuko? Nasan na nga ba sila ngayon?
Sila na ba yung katabi mo? Oh yung taong minsang niloko mo?

Baka naman sila na yung taong nanloloko na sayo ngayon?

Minsan, kahit hindi mo labanan ng apoy ang apoy.. Sadyang umaalab parin ito..

Sa dami ng tanong, gano ka kasigurado sa iyong mga sagot? Mali bang mag tiwala? O maling magbago para pagkatiwalaan? Mahirap bang magparaya? O wala lang gustong nalalamangan o naaagrabyado?

Paulit-ulit man ang mga tanong... Sadyang ganoon ang nagiging reyalidad ng buhay.. Nasaan ka na nga ba ngayon? Ikaw ba yung nasa hanay ng mga nagtitiwala? o yung hanay ng mapanghusga at hindi nagpapatawad?


Ito ay isa sa mga inalathala ko sa kinokonsidera kong tahanang "Forum" site. Nasa ilalim ito ng "Free Writing Thread" kung kaya medyo inayos at minodipika ko pa ito ng kaunti.

Photo Credit: Wikipedia

Sa Gitna ng Delubyo


After the "Ondoy" like monsoon that hit the Philippines last August 7, 2012, (particularly in Luzon) I just though of creating something that at some point relate to the story.

~Sa Gitna ng Delubyo~

Sa malawak na lugar kami’y nagsiksikan
Matapos maisalba mula sa aming kinasadlakan
Sa ilalim ng langit, sa gitna ng kadiliman
Naging likas sa amin ang magtulungan

Kanya-kanyang hakot, akyat-panaog
Sa takot ng isa’t-isa’y daig pa ang pagsabog
Mga memoryang tumatak na sa aming mga sentido
Buhay na kinuha ng hagupit ng delubyo

Sa pagkakaisa’y nagkulang
Sa tubig nawala aming mga magulang
Nilibot ang nayon, maging mga ospital
Upang maibsan sakit sa damdaming nautal

Ang kalangitang madilim ang natatanging saksi
Ng aming simpleng kagitingan na layon ng gabi
Ang hangin na malamig ang siyang sa ami’y kumupkop
Habang lahat kami’y isa-isang na-tumpok

Sa gitna ng kalamidad, lahat kami’y naglaho
Nilikas ang tirahan, naiwan ng mga kabaro
Isang buong grupong umantabay sa balita
Nang aming marinig, mga pangalan nami’y nawika

~End~

Photo Credit: IRRI (International Rice Research Institute)

Blocks



Block...

Around the street, a few corners from here.

The block...

That keeps my head thinking and still got nothing to steer.

The block...

That serves as the stepping stone for those who has bigger plans.

The block...

Which created the home for the homeless and alone.

The block...

With different colors serves as an inspiration.

The block

That keeps this writing an obsession..



Sometimes, its just so hard to think of something to write about.
But it's the same driving force that keeps me writing...

All of us has something that we want to share.
But for some reason, we were unable to do it right away and then what?
The next thing you knew, you forgot about it already.

And no matter how hard you try to retrieve the thought you once have, it doesn't stay as it is.
In my case, it gets worse every day as I try to regroup the thought.

To the writers out there,
keep writing. You do have subscribers.. Believe me..
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...